ابوالحسن رفیعی قزوینی
ملیت : ایرانی
-
قرن : 14
منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(ح 1395 -1310 ق)، حكیم، فیلسوف، فقیه و مدرس. در قزوین به دنیا آمد. مقدمات و سطوح اولیه و متوسط را تا اوایل فرائد در قزوین خواند و پس از آن به تهران آمد و از محضر آیتالله آقا سید محمد تنكابنى و آیتالله حاج شیخ مسیح طالقانى و آیتالله آقا شیخ محمدرضا نورى استفاده نمود. حكمت و كلام را نزد میرزا حسن كرمانشاهى و میرزاهاشم اشكورى و حاج فاضل رازى و میرزا محمود قمى، و فنون ریاضى را از میرزا ابراهیم ریاضى زنجانى و آقا شیخ على رشتى فراگرفت. در 1338 ق به قزوین رفت و پس از یكسال به تهران آمد و به تدریس «شرح لمعه» و «قوانین» و «شرح منظومه» و «اشارات» در مدرسهى عبداللهخان پرداخت. در 1340 ق كه آیتالله حایرى یزدى به قم رفت، وى نیز به قم مهاجرت كرد و از درس و بحث و فقه و اصول ایشان استفاده نمود و خود به تدریس «كفایه»و «رسائل» و «مكاسب» شیخ انصارى و «اسفار اربعه» و «شرح منظومه»، پرداخت. در 1349 ق به دریافت اجازه نایل شد. سپس به قزوین رفت و به تدریس خارج «كفایه» و «اسفار» و فقه، و نیز اقامه جماعت و تفسیر قرآن پرداخت. در 1380 ق به تهران آمد و در مسجد جامع به تدریس خارج فقه و اصول و خدمات دینى مشغول شد. امام خمینى قسمتى از «اسفار» و «شرح منظومه» را در نزد وى خواندند. وى در تهران درگذشت و جنازهاش به قم منتقل و در مسجد بالاسر در جوار قبر آیتالله شیخ عبدالكریم حایرى یزدى دفن شد. از آثار وى: تعلیقه بر «شرح منظومه سبزوارى»؛ رساله در «مراتب وجود»؛ رساله در «مبدأ و معاد»؛ رساله در «رجعت به قواعد عقلیه»؛ «شرح دعاء سحر»؛ حاشیه بر «وسیله» آیتالله اصفهانى؛ «رساله عملیه».
تازه های مشاهیر
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}